woensdag 29 oktober 2014

Uitstappen bij het Casino: Villaatje Kopen bij Leonhard Lang

Zou het villa Duinouwe zijn geweest die Leonhard Lang in zijn verkoopportefeuille beheert......zou kunnen. Lekker dicht bij het Casino gelegen, 10 kamers......nog maar een keertje natellen!
 Na ruim tien jaar is het kleine zomerhuis uit 1906  waarmee u mocht kennismaken in de aflevering  van  architect Ed. Cuypers villa Duinouwe in november 2013, aan uitbreiding toe, in detail gaat de architect in op de ruimtewinst die de verbouwing oplevert. Zelf nog ideeën nodig voor de verbouwing, misschien kunt u hier iets van opsteken.



 ZOMERHUISJE TE  NOORDWIJK AAN ZEE.

In de Augustus-aflevering 1906 van ons tijdschrift publiceerden wij onder denzelfden titel een huisje van zeer bescheiden afmetingen. Dit huisje voldeed intusschen niet meer aan de behoeften en besloot de eigenaar er eenige vertrekken bij te maken door de kap uit te breiden. Hoe deze uitbreiding is geschied ziet U uit bijgaande afbeeldingen en plaatsen wij daarbij ter vergelijking eenige teekeningen van den toestand, zooals deze voor de verbouwing was. Hoewel er sedert den eersten bouw 12 jaren zijn verloopen lijkt het ons toch van belang nog eens aan te halen hetgeen wij toen over het bouwen van kleine woningen hebben opgemerkt; dit achten wij zooveel te meer noodzakelijk, daar de fouten waarop wij toen wezen, nu helaas misschien nog meer worden gemaakt dan toen.
„Bij het optrekje te NoordwijkaanZee iserin het bijzonder naar gestreefd om met zeer bescheiden middelen, een geheel te bereiken, dat aan betere eischen kan beantwoorden dan de zomerhuisjes, waarmede de speculatie-bouwers de gezochte schoone streken van ons land zoo onmedogenloos ontsieren. De bouwkosten van dit optrekje bedragen nog geen f 4000.
Hoewel de kosten van een gebouw en van elk ander werk volstekt geen maatstaf vormen voor de kunstwaarde, geeft toch een ruime bouwsom eene grootere vrijheid in het gebruik en de bewerking van materialen en verder in het geheele ontwerp. Wanneer dus een bescheiden som beschikbaar is, moet niet getracht worden in het aspect van het huis eenen schijn te leggen van eene bewerking uit kostbaarder materialen, dan de middelen toelaten. Dit is een euvel, waaraan het meerendeel der huizen, die door eigenbouwers gezet worden, mank gaan. Natuursteen (dikwijls nog imitatie) wordt met dunne platen aangebracht, en karakterlooze bouwkunstige versieringsmotieven worden pasklaar uit verschillende fabrieken besteld en zonder redelijken samenhang opgestapeld; zinlooze torentjes ontbreken daarbij zelden. Hoe luchtig en figuratief dit alles ook zijn moge, de kosten hiervan zouden de begrooting nog te zeer verzwaren, zoo hierin niet tegemoet werd gekomen door eene slechte, goedkoope constructie. Alleen dan kan, ondanks een matigen prijs, een ernstig en verzorgd werk samengesteld worden, wanneer alleen die materialen en bewerkingen vermeden worden, welke te kostbaar, maar niet onontbeerlijk voor een deugdelijke constructie zijn. Bij dit zomerhuisje te Noordwijk aan Zee is dit op de volgende wijze betracht. Het geheele gebouwtje is onder één groot dak gebracht, hetgeen belangrijk minder bewerkelijk is, dan een gecompliceerde kap, terwijl juist de groote dakvlakken, door den eenvoud van lijn, aan dit kleine huisje een eigenaardig karakter geven. De gevels zijn geheel uit baksteen opgetrokken. Ter hoogte van de raamdorpels begint het pleisterwerk. Op deze wijze is langs zuiver constructieven weg, aan de helder witte gevels een, door den gevoegden steen, tintelend rood basement gegeven. Het in levendige kleuren geschilderde houtwerk van ramen en deuren en de diagonaalsgewijze indeeling der blinden, maken de verdere versiering uit. Daar dit buitenhuisje uitsluitend bestemd is als optrekje voor de zomermaanden is er slechts alleen gezorgd voor de hoogst noodige vertrekken."
Intusschen was door gewijzigde omstandigheden een grootere behoefte ontstaan aan meerdere slaapkamers.
Door de gunstige planindeeling werd nu een behoorlijke uitbreiding zonder veel wijzigingen bereikt hoewel natuurlijk door de tijdsomstandigheden de kosten der verbouwing in geen verhouding staan tot de oorspronkelijke bouwkosten. Er is gepoogd ondanks deze uitbreiding toch het bescheiden karakter van het huisje te bewaren door het nieuwe bij het bestaande geheel aan tesluiten. De afbeeldingen welke van hetzelfde standpunt genomen zijn als de resp. teekeningen doen U zien in hoeverre dit geslaagd is; uit de bijgevoegde plattegronden blijkt duidelijk hoeveel ruimte door deze uitbreiding is gewonnen.
Zomerhuisje te Noordwijk aan Zee.
Zo dat verhaal is ook weer in uw herinnering gebracht nu nog Leonhard Lang: Hoe zat dat ook al weer? Hier een terugblik.
Soms gaat het je zo ontzettend aan het hart, dat Bloglevens een eenzaam einde vinden voor ze goed en wel tot leven zijn gekomen. Neem nu eens Leonhard Lang. De goede man wijdt de mooiste jaren van zijn leven aan het vorm geven van de badplaats Noordwijk, en verdwijnt dan in de vergetelheid....geen straatnaam die aan de schenker van al dat moois herinnert.  De sentimenten die daartoe aanleiding zouden kunnen geven zijn mij niet bekend!  Misschien kent iemand die emoties maar Afkomst heeft ze niet kunnen ontdekken.
Leonhard Lang, Architect te Noordwijk aan Zee[1873] heeft een hechte relatie met Noordwijk. Hoe hij daar gekomen is? Voorlopig blijft dat nog een klein mysterie. Maar hij overlijdt daar, 71 jaar oud op 9 mei 1944 in zijn woning, een villa met de naam 'Langsathe' aan de Pickéweg nummer 35.
 
L. Lang heeft voor een groot gedeelte het uiterlijk van de Badplaats Noordwijk aan Zee bepaald. Hij was namenlijk de architect en uitvoerder van zeer veel van de villa's die het Noordwijk aan Zee'se Zuidgebied sieren. Zijn afkomst blijft echter in nevelen gehuld. Hij huwde met mevrouw Eleonora Friederike Wolperding. Zij kregen te Noordwijk de volgende kinderen:
- Heinrich : Vader Leonard Lang;  Moeder Eleonare Friederike Wolperding;  Plaats Noordwijk; Geboortedatum 09-02-1903; Adresgegevens Zuidbuurt;  Beroep vader timmerman;  BS Noordwijk ; Akte Jaar 1903 Nummer 27 ;
- Emilie Anna:  Vader Leonard Lang;  Moeder Eleonora Frederike Wolperding;  Plaats Noordwijk;  Geboortedatum 02-04-1904; Adresgegevens Zuid Boulevard; ongenummerd ;Beroep vader timmerman;
- Ilse Clara:  Vader Leonhard Lang;  Moeder Eleonora Friederike Wolperding;  Plaats Noordwijk;  Geboortedatum 28-08-1905; Adresgegevens Zuid Boulevard 13;  Beroep vader timmerman;  BS Noordwijk;  Akte Jaar 1905;  Nummer 112;  H. Lang trouwt in 1944 te Lisse met M.H. Stange;
- Frieda Irma Lang : Plaats geboorte Noordwijk;  Datum geboorte 24-10-1909;   Woonplaats kind Zuid-Boulevard 13;  Vader Leonard Lang beroep timmerman;  Moeder Eleonore Friederike Holperding. Zij overlijdt circa 1944 te Amsterdam.
Emilie trouwt Henri Frederick van Panhuys en Ilse verhuist naar Arnhem. Opvallend is dat in de geboorteakten van de kinderen als het beroep van de vader niet -architect- wordt vermeld maar timmerman. Ook is in april 1944 aan de Pickéweg 35 overleden timmerman L.Lang,  maar hoe die dan verder in de familie past? Alweer een raadsel. Nieuwsgierig geworden naar de verrichtingen van Leonhard? Lees er de lokale kranten dan zelf even op na! Verhelderend! Nagekomen informatie:het enig kleinkind van de architekt Leonhard Lang stuurt 'Afkomst' het volgende bericht: "Ik heb voor u wat informatie over de achtergrond van Leonard Lang. De enige van de familie nog in leven is mijn vader. Hij weet meer over de familie Lang en bezit een fotoalbum met oa oude foto's van de familie en Noordwijk begin 19e eeuw. Mijn oma heeft ons vroeger eindeloos verteld over haar bijzondere jeugd in Noordwijk aan Zee en over haar vader. Leonard Lang in het kort:Geboren in 1873 in Stockheim in het Odenwald, Duitsland (net ten zuiden van de plaats Michelstadt).In die omgeving opgegroeid en een opleiding genoten zover bekend tot bouwkundige. Misschien ook eerder tot timmerman, maar niet bekend bij mijn vader. Ervaring opgedaan bij meerdere bouwprojecten in Duitsland. Hij reisde rond van klus naar klus. Laatste klus in Duitsland was de restauratie van een kasteel van de familie Von Inn- und Knipphausen in Noord Duitsland, na wat speurwerk van mijzelf  hoogstwaarschijnlijk Schloss Lütetsburg bij Norden (Oost Friesland),dat in 1893 door brand verwoest werd. Na die opdracht is hij (mijn vader denkt rond zijn 25e levensjaar dus circa 1898) in opdracht van dhr. Tappenbeck naar Noordwijk gekomen voor een verbouwing van Huis Ter Duin. Dat was het begin van zijn carriere in Nederland. Hij vestigde zich in Noordwijk, trouwde met Eleonora Friederike Wolperding.
Zij kregen 4 kinderen: Hein, Emilie, Ilse en Frieda. Zoals bekend bouwde hij vele villa’s en hotels in Noordwijk en richtte hij samen met Tappenbeck, Konijnenburg en Liefferink een bouwmaatschappij op. Hij is tijdens de tweede wereldoorlog, op 9 mei 1944, heel plotseling overleden in villa ‘Langstaete‘ aan de Pickeweg 35, het winterverblijf van de familie Lang. Het zomerverblijf was villa ‘Groot Ilse’, naast Huis ter Duin, op de locatie waar nu De Baak staat. Met als bijzonderheid de persoonlijke herinnering aan het 'Vrouwtje van Stavoren' in het zomerhuis van Villa Mariatta, al bijna 7 decennia
geleden.....dankbaar geheugen!

 Groot Ilse moest tijdens de oorlog worden afgebroken, omdat het in de vuurlinie lag. Gelukkig gebeurde dat na het overlijden van opa. Anders was dat zijn dood geweest." Tot zover deze belangrijke aanvulling door de kleindochter van de heer Leonhard Lang! Geplaatst door mijn noordwijkse afkomst op 10:15 1 opmerking: Wendoline van Panhuys zei Voor mij is dit een heel bijzonder bericht! Mijn naam is Wendoline Loline Emilie van Panhuys. Leonhard Lang is mijn overgrootvader. Ik ben de dochter van Henri Frederick van Panhuys, de zoon van Emilie Anna Lang en enige kleinkind van Leonhard Lang.
Notaris Mr. C. Punt veilt de Villa "Langsathe"Pickéweg 35 in januari 1950.
Zijn kleindochter schrijft in 2010: "Een aanvulling: Leonard Lang had 4 kinderen. Dochter Frieda stierf rond haar 40e levensjaar aan borstkanker. De enige van de familie nog in leven is mijn vader. Hij heeft meer informatie over de familie, inclusief een prachtig fotoalbum met oude foto's van de familie en Noordwijk. " Noordwijkse Huizen gaf haar indertijd de goede raad, over de foto's contact op te nemen met het Genootschap Oud Noordwijk.....ga daar vlug weer eens op bezoek!  Misschien kunt u het inzien.........

dinsdag 28 oktober 2014

Uitstappen bij het Casino: Geertruida van Vladeracken

Daar zijn we weer......terug bij het Casino. Na twee computerloze weken. Dat het kan bestaan......Leven zonder internet....De eerste week was het nog wel te doen...vakantiezon....iedere kilometer bracht ons dichter bij het reisdoel......een afstand die over land en zee en door de lucht toch nog een dikke 5.000 kilometer op de teller zette! Maar meer dan de moeite waard en weer veel te vlug voorbij.....dan, na thuiskomst: Eén slag bij heldere hemel met als gevolg totale vernietiging: Elke denkbare centrale in huis met één blikseminslag vernietigd....geen electriciteit.....verkoold....elke verbinding met de wereld....alle moderne media hangen aan zwartgeblakerde kabels......en dan maar wachten op het herstel.......dat nu vandaag dan eindelijk gekomen is! Bedankt voor het medeleven.......mijn hoop is dat zo'n slag u nooit zal treffen.
Goed, terug naar de Blog Noordwijkse Huizen en wel met mevrouw Geertruida van Vladeracken.  Om een lang verhaal kort te maken: Eerst maar de plaatjes.





Op 29 augustus 1921 trad zij op in het Casino van Noordwijk. Jammer heb de voorstelling op een haartje gemist!

dinsdag 21 oktober 2014

Uitstappen bij het Casino: Over Fiat en Isotta Fraschini

Vandaag laten we het Casino links liggen en laten ons per luxe mobiel afzetten voor het Palace Hotel waar de K.N.A.C. Koetswerkwedstrijd wordt gehouden. Dat weet u al want over de tentoonstelling van deze kunstwerken informeerde Noordwijkse Huizen u al een jaartje of vier terug. Het zijn en blijven kunstwerken.

"4e JAARGANG, 21 AUGUSTUS 1928, No. 37, SPORT in BEELD


Noordwijk stond Zaterdag in het teeken van den automobiel. De K.N.A.C. hield er haar jaarlijksch concours de carrosserie. Men ziet aan de eerste illustratie, dat het er vol was, en dat de wagens weer gerangschikt stonden, als was deze expositieruimte een parkeer-terrein. Hiernaast de prachtige Cadillac van Baron van der Goes van Dirksland (ie pr.kl.FAfd.II).

Ook de klasse-indeeling bij deze K.N.A.C.-concours blijft nog steeds ver van het bijkans volmaakte. Volmaakt kan deze scheiding immers nooit zijn. Maar hier is de indeeling toch wel te krap genomen. Wagens tot ƒ 3000.—, van ƒ 3000.— tot ƒ 5000.—, van ƒ 5000.— tot ƒ 7500.—, het veroorzaakt onnoodige concurrentie van verschillende prijzen-klassen. Dat valt echter te erkennen: er was brillant materiaal. Hiernaast ziet men het Fiatje, waarmede de heer Lang zulk een succes had, waar genoemde importeur in afdeeling II, klasse A er den ien prijs mede verwierf.

Nog een overzicht van het terrein voor het Palace Hotel te Noordwijk, waar de Koetswerk-wedstrijd van de K.N. A.C. plaats vond. De eerste wagen, op deze pagina afgebeeld, is de Isotta Fraschini van Mevr. Eilbracht te Wassenaar, die in Klasse A, afdeeling I, den eersten prijs verwierf. De tweede illustratie biedt ons den Mercedes, waarmede de Fa. Van Rijswijk niet alleen den eersten prijs verwierf, doch tevens de gouden medaille van de K.N.A.C. (best nationaal koetswerk)."

zaterdag 11 oktober 2014

Uitstappen bij het Casino, De Heelveelste Aflevering


De heelveelste aflevering,  nummertje zesentwintighonderd.......wie had dat kunnen bedenken........2600 afleveringen van de blog Noordwijkse Huizen......stel je voor, een boek van 2600 pagina's........bestaat dat wel, en dan ook nog eens een meervoud van dit aantal foto's, en dat allemaal in en over Noordwijk, Noordwijk Binnen en Noordwijk aan Zee.....hotels, pensions, huizen, villa's, architecten en inwoners en waaronder vele vissersmensen, boeren, burgers en kunstenaars, en dan nog de vele bezoekers van deze vaak bekeken blog......(332400 paginaweergaven) dank voor alle belangstelling........en Noordwijkse Huizen hoopt nog een poosje door te gaan....blijf kijken! Noordwijkse Huizen, bekijk alle afleveringen!

vrijdag 10 oktober 2014

Uitstappen bij het Casino: Vuurtorenplein

Het was toch zo mooi.......zo ontzettend jaren vijftig: Het ontwerp van het Vuurtorenplein dat eerst in 1960 aan het publiek werd vertoond. Recht, hoekig en minimalistisch......oprechte vijftiger jaren chique. Waar blijf de zorg voor monumenten....hoe weinig staat er uit die periode aan bouwwerken nog overeind in onze '' charmante badplaats'? Het is, met een variant op de uitspraak van Moeders Jan Smit: "Allemaal weg!"  Zinger Hotel, helemaal weg, Huishoudschool Noordwijk aan Zee: Weg! Mulo aan de Duinweg! Juist, de straatnaam roept het al. Weg! De Mulo aan de Van Panhuysstraat, weg en dat zijn alleen maar zomaar wat dingen die in gedachte komen. Woonhuizen, de villaatjes op de Zeereep......zijn inmiddels allemaal van Egmond- òf van Manen Paleizen geworden, niet dat daar iets mis mee is natuurlijk, maar toch, de sfeer van dat stukje Noordwijk is wel heel erg van karakter veranderd sinds die jaren vijftig......ach, misschien wordt in 2060 al onze spuitende Janus in de bloemetjes gezet......wordt vast net zo'n feest als de Nacht van Rembrands verjaardag in Leiden.......honderd jaar Janus, een kerel uit één stuk!  In deze blog is al zoveel aandacht aan het Vuurtorenplein besteed.........leest u ze deze donkere herfstavonden nog eventjes allemaal na! Dan zal het ook u aan het hart gaan!
Het is allemaal zo mooi begonnen! Een mooi plan! Een plein, een fontein, een voetgangerstunnel, een hotel, een paar flatgebouwtjes, een drankenwinkeltje en wat zat er nog meer, daar onder aan de voet van de vuurtoren. De vernieuwing uit mijn jeugd is nu een vervallen bouwwerk geworden. Versleten jaren. Janus lacht én Janus huilt. Ook zonder face lift !

donderdag 9 oktober 2014

Uitstappen bij het Casino in het jaar 2114

Toekomstvisie.....vandaag stapt u nu eens niet op de tram maar u krijgt een retourtje Tardis, u weet wel, de in de tijd verplaatser van Doctor Who! Wie hoor ik u al roepen....kennen we niet op Noordwijk. Van wies is tie'er'ien? Over honderd jaar zal het allemaal zo klaar als een klontje zijn....dan viert Noordwijk groots het jubileum van Noordwijks boulevard.....een ingekapselde vuurtoren schijnt haar decoratief licht over strandtenten en windmolens, een honderd en vijfjarige wijst naar de onderste foto en roept, "kijk daar in die strandkar, dat ben ik....ik was er bij, daar op het zandpad van mijn vader......, met m'n moeder! Mooi was die tijd!"  Hij duwt zijn rollator voort het duin af naar het strand en kijkt nog eens om........naar zijn eeuwig jonge geliefde: Noordwijk!

maandag 6 oktober 2014

Uitstappen bij het Casino, Belgische Vluchtelingen

Soms kan iets ontzettend hard bij je binnen komen.....zoals die afbeelding van een setje "Duitse postzegels in België" die slaat in als een bom....opeens raakt alle leed van de Eerste Groote Oorlog  je ziel, beneemt je alle adem. Zoveel verdriet: Al die arme gewone Belgische mensen, uit huis en haard verjaagd, de angst, het gemis, het gezoek. Alles kwijt te zijn van de ene minuut op de andere....een leed zo onvoorstelbaar groot....en al die anderen, wereldwijd, allen die dat noodlot dagelijks weer treft.....honderd jaar later  en nog altijd geen vrede......arme wereld.
 Enkele families vinden onderdak in Villa Blonde duinen in Noordwijk: Familie Geers, Alphons Joachim Geers en de familie Heylen Tops en Heylen Smets door Augustus Heylen.


Ook het gouden echtpaar Johannes Cort en Isabella Armirotto  (Isabella Armirotto* 1847 dochter van Cornelius Franciscus Armirotto en Isabella Schijn gehuwd op 15 december 1864 met  Joannes Baptista De Cort * 1846 )vinden onderdak in het St. Jeroensgesticht in Noordwijk: Oorlog met een gouden randje; het blijft een treurig feest.



De zuidelijke provincies werden overstroomd met vluchtelingen.......onvoorstelbare aantallen, tienduizenden per dag. Een artikel uit de Hollandsche Revue van 1917 geeft hier cijfers van . Over de vluchtelingen in Noordwijk is in 1993 een publicatie verschenen van P. Haasbroek, maar daar moet Noordwijkse Huizen nog naar zoeken.

zondag 5 oktober 2014

Uitstappen bij het Casino, Villa Désirée


 Villa Désirée Opdrachtgever: Grandpré Molière Start:1900  architect H.J. Jesse. (gegevens overgenomen van het Architectuur Instituut)
  Het is niet eens nodig om uit te stappen bij het Casino, de trouwe stoomtram stopt bijna voor de deur van Villa Désirée aan de Zuidboulevard van Noordwijk.  maar wie is nu toch die opdrachtgever: Grandpré Molière.......ga vandaag even verder zoeken....blijf kijken wie en wat er uit komt rollen!   Misschien was het voor  collega architect en stedenbouwer Marinus Jan Granpré Molière (1883-1972) of voor diens ouders, Abel Cesar Granpré Molière en jonkvrouwe Wilhelmina Stephania Schuurbeque Boeije......Na een dagje zoeken is het resultaat nul komma nul.....iemand nog een goede tip misschien?

vrijdag 3 oktober 2014

Uitstappen bij het Casino: Automatiek van Rooyen


Er staat een flink pand te huur in de Hoofdstraat van Noordwijk aan Zee. Een pientere knaap ( zoals een oud-ex-collega iedere startende werknemer placht te betitelen) zou er brood in kunnen zien.....zich er kunnen vestigen als bakker of.....veel wilder nog..... er een automatiek of een snackbar in kunnen beginnen.....of heel misschien is het wel iets voor een persoon als  Mac Donald.....maar dat heeft nog even tijd.......ga alvast maar verzinnen wat er zoal te krijgen moet zijn.....broodje kapsalon bijvoorbeeld!



woensdag 1 oktober 2014

Uitstappen bij het Casino: Tramstation

Een mooie opname van het Tramstation te Noordwijk aan Zee. Wagonladingen badgasten werden er in de blauwe- of in dit geval een gele tram naar de badplaats vervoerd. Uit Leiden, Den Haag, of zelfs uit Duitsland kwamen de bezoekers aangereden. Zoals ook dit wandelende stel, over het strand, onder het wakend oog van de badman. Wie is die badman en wie zijn de bezoekers......een vader met zoon? Misschien. De man draagt duidelijk een rouwband om de arm.....wie in het gezin is recent overleden......toch niet de moeder van het ventje.....het valt te hopen van niet.......dat kleine jongetje met dat boeketje witte rozen, dat nog in mijn herinnering zingt  met de stem van mijn moeder, die het, tot tranen geroerd, tijdens de afwas zong........."toen ging zijn spaarpot open.....'weet u het nog?
Hier komt ie dan, van Mijnheer Hazes in hoogst eigen persoon:

Dan nog de hartverscheurende tekst tot besluit:
Andre Hazes - Witte Rozen


Jantje was een kleine kleuter enigs kindje teer verwent

en op zekere dag zei moeder hoor eens even lieve vent

Als je zoet bent komt er spoedig een zusje of een broertje bij

nou dat was wat voor ons Jantje en `t ventje zei toen blij



Wanneer er een klein zusje kwam krijgt zij van mij wat mooi`s zeg mam

Dan gaat m`n spaarpot open en krijgt die schatte bout

een boeketje witte rozen waar m`n mam ook zo van houd



Toen de ooievaar verwacht werd moest Jan met z`n tante mee

en hij werd daar voor een nachtje oh zo`n vrolijke loge

Voor `t geld uit Jantje`s spaarpot eerst wel tien keer nageteld

werd er in een bloemen winkel een heel lief boeket besteld

En s`nachts in z`n bed nog in zijn slaap zei dromend nog de kleine knaap



Straks gaat m`n spaarpot open en krijgt die schattebout

een boeketje witte rozen waar m`n mam ook zo van houd



De andere morgen bij z`n thuis komst dacht Jan hè wat vreemd vandaag

de gordijnen zijn gesloten ze zijn helemaal omlaag

snikkend sprak z`n vader Jantje nu heb je geen moesje meer

zij ging met je lieve zusje weg naar onze lieve heer

en zachtjes legde Jan `t boeket op `t dode zusje in `t bed



en wenend zei toen Jantje ik bracht witte roosjes mee

hier mam hier lief klein zusje die zijn voor jullie twee